(1888-1969)

ksiądz katolicki, działacz społeczny, proboszcz w Lubiewie, dziekan świecki, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1916–1924.

Urodzony we wsi Zalesie w pow. chojnickim. Pochodził z rodziny rolniczej Franciszka i Angeliki. W l. 1900–1908 uczęszczał do Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie do Królewskiego Katolickiego Gimnazjum Męskiego w Chełmnie, które ukończył w 1911 r. W 1915 r. przyjął sakrament święceń kapłańskich w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Pełnił następnie funkcje wikarego w Skórczu i Brodnicy oraz kuratusa w Żmijewie (1921–1936). W 1936 r. mianowany proboszczem parafii św. Mikołaja w Lubiewie, którą to funkcje sprawował do śmierci. W 1939 r. aresztowany przez Niemców i więziony w obozie koncentracyjnym Stutthof, skąd został zwolniony w 1940 r. Po wojnie powrócił do swojej parafii i równocześnie objął stanowisko dziekana świeckiego (1945–1948). Działał społecznie na rzecz lubiewskiej parafii, inicjując liczne projekty infrastrukturalne. Doprowadził do remontu i rozbudowy parafialnego kościoła p.w. św. Mikołaja. Zmarł w Lubiewie w 1969 r.

1. Mross H., Czarnowski Marceli (1888–1969), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 41–42.