(1846-1921)

ziemianin, ppłk, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1876 r.

Urodził się 15 grudnia 1846 r. w Małej Komorzy (pow. tucholski), w rodzinie ziemiańskiej Teodora i Nepomuceny z Jasińskich. Studiował na Akademii Rolniczej w Prószkowie pod Opolem. Później służył w kawalerii jako oficer. Ranny w wojnie francusko-pruskiej, odznaczony Krzyżem Żelaznym. Początkowo gospodarował we własnym majątku w Zalesiu, później jako plenipotent spadkobierców barona Graeve w Borku (pow. krotoszyński). W czasie pierwszej wojny światowej ochotniczo zgłosił się do wojska, był m.in. komendantem Włocławka, awansował do stopnia majora. Na przełomie 1918 i 1919 r. należał do zakonspirowanej Organizacji Wojskowej Pomorza, gdzie m.in. pełnił funkcję Komendanta I Okręgu w Toruniu, później wstąpił ochotniczo do 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich, awansował do stopnia podpułkownika. Odznaczony Krzyżem Virtuti Militari. Zmarł 10 marca 1921 r. Pochowany na cmentarzu garnizonowym w Toruniu.

1. Przybyszewski K., Dembiński Wincenty, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 1, red. S. Gierszewski, Gdańsk 1992, s. 313.