(1840-1900)

ksiądz katolicki, proboszcz w Czarżu i Papowie Toruńskim, działacz społeczny, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1899.

Urodzony w Sępólnie Krajeńskim, syn bednarza Dominika i Marianny. Dzięki wsparciu finansowemu Towarzystwa Pomocy Naukowej uczęszczał do Królewskiego Katolickiego Gimnazjum Męskiego w Chełmnie, które ukończył w 1859 r. Naukę kontynuował w Seminarium Duchownym w Pelplinie, w którym w 1863 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Pełnił funkcje: wikarego w Grudziądzu, Zblewie i Przodkowie oraz administratora w Sierakowicach. Będąc proboszczem w Czarżu (1868–1887), przyczynił się do modernizacji lokalnego kościoła p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Po przeniesieniu do Papowa Toruńskiego (1887) zaangażował się w polski ruch wyborczy i działalność naukową. Członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk i TNT w l. 1897–1899. Zmarł w 1900 r. w Papowie Toruńskim.

1. Mross H., Depczyński Jan (1840–1900), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 49.