(1839-1908)

ksiądz katolicki, proboszcz w Wabczu i Prątnicy, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1881–1908.

Urodziła się we wsi Gnieżdżewo k. Pucka w rodzinie chłopskiej Jakuba i Konstancji. Uczęszczał do Królewskiego Katolickiego Gimnazjum Męskiego w Chełmnie, które ukończył w 1861 r. Naukę kontynuował w Seminarium Duchownym w Pelplinie, gdzie w 1865 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Pełnił funkcje wikarego w Brodnicy i Nieżywięciu oraz administratora w Wąbrzeźnie. Był prokuratorem seminarium w Pelplinie (1868–1869). Pełnił obowiązki proboszcza w parafii w Wabczu (1869–1889), skąd został w 1889 r. przeniesiony do Prątnicy. Podczas sprawowania posługi kapłańskiej wsparł finansowo projekt powstania lokalnego wikariatu na terenie swojej parafii (w Glaznotach w 1903 r.). Członek Stowarzyszenia „Straż” (1905). Zmarł w 1908 r. w Gdańsku. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Prątnicy.

1. Mross H., Derc Jakub (1839–1908), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 49–50.