(1850-1919)

ksiądz katolicki, pisarz, działacz społeczny i narodowy, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1899 r., od 1917 r. członek dożywotni.

Urodził się w Chełmnie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich w 1874 r. otrzymał pracę w Wabczu, jednak z racji Kulturkampfu władze pruskie uznały ją za nielegalną. Ścigany, wyemigrował w 1876 r. do Francji, gdzie pracował w duszpasterstwie w Paryżu przy kościele św. Jerzego. Związawszy się z emigracją polską obozu Adama Jerzego Czartoryskiego, wygłaszał patriotyczne kazania w Montmorency. Przemówienie wygłoszone przez niego w 1883 r. podczas żałobnego pochodu ku czci J. Niemcewicza, K. Kniaziewicza i A. Mickiewicza opublikował w Polsce. W 1884 r. powrócił z Francji, aby objąć parafię w Boluminku, a następnie w 1897 r. parafię w Brodnicy. Od tej pory brał czynny udział w towarzystwach społecznych, politycznych i kulturalnych. Przechowywał bibliotekę filomatów brodnickich. Był członkiem TNT, w 1908 r. założył Dom Katolicki, który stał się ośrodkiem życia kulturowego i narodowego miasta. Napisał wiele powieści dla ludu opublikowanych w „Pielgrzymie” w l. 1879–1884. Będąc działaczem Powiatowej Rady Ludowej w l. 1918–1919 wspierał sprawę niepodległościową.

1. Bilski S., Słownik biograficzny regionu brodnickiego, Brodnica–Toruń 1991, s. 30–31.

2. Mross H., Doering Jan, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 1, red. S. Gierszewski, Gdańsk 1992, s. 333.

3. Mross H., Doering Jan, [w:] Encyklopedia katolicka, t. 4, red. F. Gryglewicz, R. Łukaszyk, Z. Sułowski, Lublin 1995.