(1938-2014)

bibliotekarz, bibliofil, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1972–2014.

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1952 r. został uczniem męskiego Liceum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu, współorganizowanego przez jego ojca. W 1956 r. podjął studia medyczne na Akademii Medycznej w Poznaniu, z których zrezygnował w roku następnym. W 1958 r. zapisał się na filologię klasyczną na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, którą ukończył w 1969 r. uzyskując tytuł magistra. We wrześniu 1963 r. rozpoczął pracę w Bibliotece Uniwersyteckiej w Toruniu, w której pracował do 2009 r. (w l. 2004–2009 na pół etatu). Kolejno był zatrudniony w Oddziale Informacyjno-Bibliograficznym i Oddziale Gromadzenia i Uzupełniania Zbiorów. W l. 1969–1977, początkowo w ramach prac zleconych, potem na etacie, pracował jako lektor języka łacińskiego i prowadził zajęcia dla studentów zaocznych prawa w Studium Praktycznej Nauki Języków Obcych UMK. W 1977 r. powrócił do Biblioteki Uniwersyteckiej i objął stanowisko zastępcy kierownika Oddziału Gromadzenia i Udostępniania Zbiorów, w l. 1978–1983 był kierownikiem Oddziału Informacji Naukowej, by w 1984 r. zostać kierownikiem Oddziału Gromadzenia, zastępując na tym stanowisku dr. Henryka Baranowskiego. W 1979 r. zdał egzamin ministerialny na kustosza dyplomowanego i otrzymał mianowanie na stanowisko kustosza dyplomowanego, a w 1987 r. starszego kustosza dyplomowanego. W l. 1987–1992 sprawował funkcję zastępcy dyrektora Biblioteki Uniwersyteckiej. Był członkiem wielu towarzystw i stowarzyszeń, w tym m.in. Towarzystwa Polsko-Austriackiego, Polskiego Towarzystwa Filologicznego, Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich, Towarzystwa Bibliofilów im. Joachima Lelewela w Toruniu. Niewiele publikował i pozostawił po sobie zaledwie kilka artykułów naukowych dotyczących dziejów XIX-wiecznego czasopiśmiennictwa polskiego na terenie zaboru pruskiego. Zmarł w Toruniu. Pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.

1. Supruniuk M. A., Omne ignotus pro magnifico: pamięci Adama Domańskiego(1938–2014), „Głos Uczelni”, 2015, nr 3, s. 32–35.
2. Szturo G., Adam Domański (1938–2014), [w:] Zostawili swój ślad, Warszawa 2017, s. 29–38.