(1878-1945)

historyk, archiwista, dyrektor Archiwum Ziemskiego/Archiwum Państwowego w Krakowie (1924–1939), członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1909 r.

Urodził się w Suchej Górnej na Śląsku Cieszyńskim. Aktywny działacz tajnych patriotycznych organizacji funkcjonujących na terenach zaboru rosyjskiego. Był stypendystą Akademii Umiejętności (1908–1909), w której zdobywał pierwsze doświadczenia archiwalne, a od 1917 r. współpracował z jej Komisją Historyczną. Następnie był związany zawodowo z Archiwum Krajowym Aktów Grodzkich i Ziemskich w Krakowie (od 1919 r. Archiwum Ziemskim). W l. 1919–1924 pełnił obowiązki dyrektora Archiwum Ziemskiego, a do 1939 r. był jego dyrektorem (w 1936 r. zmieniło nazwę na Archiwum Państwowe). W 1928 r. otrzymał nominację do Rady Archiwalnej przy Naczelnym Dyrektorze Archiwów Państwowych. Współpracował z Biurem prac kongresowych i Delegacją polską na Kongres Wersalski – należał do Komisji ds. windykacji akt od Austrii, od 1922 r. był jej sekretarzem. W 1925 r. brał udział w polsko-czeskich rozmowach dotyczących podziału archiwaliów Śląska Cieszyńskiego, Spisza i Orawy. Przygotował kilka katalogów, m.in. depozytów archiwalnych miast zachodniogalicyjskich, inwentarze ksiąg ziemskich krakowskich przełomu XIV i XV w. W jego dorobku naukowym, częściowo pozostawionym w rękopisach, znajdują się zarówno prace historyczne, archiwoznawcze, jak i edycje źródeł (m.in. ksiąg sądowych).

1. Winnicka H., Duda Franciszek, [w:] Słownik historyków polskich, red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 117.
2. K. Follprecht, „Nie dać ginąć szczątkom dawnych piśmienniczych pamiątek…” Dyrektorzy Archiwum Państwowego w Krakowie XIX–XXI w., Kraków 2008.
3. A. Kamiński, Zarys dziejów Archiwum Państwowego w Krakowie (1792) 1878–1952, oprac. J. Stoksik, Biblioteka Krakowska, nr 156, Kraków 2012.