(ur. 1940)

ekonomista, prawnik, specjalista z zakresu finansów międzynarodowych, prawa finansowego i podatkowego, pisarz, dyplomata, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1965 r.

Po ukończeniu studiów ekonomicznych na Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie w 1962 r. rozpoczął pracę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, na którym w 1965 r. uzyskał doktorat, a pięć lat później habilitację. W 1977 r. nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1986 r. profesora zwyczajnego nauk prawnych. Na UMK pełnił liczne funkcje administracyjne, m.in. dziekana Wydziału Prawa i Administracji oraz prorektora. W późniejszych latach kierował Katedrą Prawa Finansowego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz był rektorem Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu. Aktywny na arenie międzynarodowej: w 1991 r. odbył staż w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i został ambasadorem RP w Bangladeszu. Jest autorem wielu publikacji z zakresu prawa finansowego, a także literatury beletrystycznej (w tym powieści historycznych, np. Król szulerów i Ostatnia gra SS-gruppenführera).

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń, 2006, s. 224-225.