(1867-1943)

przedsiębiorca, działacz społeczno-polityczny i gospodarczy; członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1917–1921.

Urodził się 5 stycznia 1867 r. w rodzinie o tradycjach ziemiańskich, jako syn Lucjana i Joanny z Reussów. W l. 1888–1892 studiował ekonomię na Akademii Handlowej w Antwerpii. Później pracował jako makler giełdowy w Hamburgu, a w 1895 r. założył własny Bałtycki Bank Komisowy w Gdańsku, po kilku latach został kierownikiem Galicyjskiego Banku Kredytowego we Lwowie. Po śmierci ojca objął w 1900 r. administrację cukrowni w Kruszwicy, następnie był współtwórcą fabryki maszyn rolniczych w Inowrocławiu i Brodnicy. Aktywny w społeczności lokalnej, radny miejski w Inowrocławiu i Kruszwicy. W 1921 r. zamieszkał w Gdańsku, w którym m.in. kierował Bałtyckim Bankiem Komisowym oraz jako reprezentant rządu polskiego zasiadał w Radzie Portu. Od 1924 r. pełnił funkcję konsula honorowego Rumunii na woj. pomorskie i poznańskie. W latach 30. przeniósł się do Murowanej Gośliny w Wielkopolsce. Wyrzucony z domu przez Niemców w 1939 r. zamieszkał w Poznaniu, gdzie zmarł 22 stycznia 1943 r. Był członkiem różnych organizacji społecznych, m.in. Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, TNT, prezesem Towarzystwa Pomocy Naukowej w Gdańsku.

1. Oracki T., Grabski Stefan Józef Maria, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, suplement 2, red. Z. Nowak, Gdańsk 2002, s. 90.
2. Mikołajczak E., Grabski Stefan, [w:] Inowrocławski słownik biograficzny, z. 2, red. M. Mikołajczak, Inowrocław 1994, s. 31–32.
3. Łada H, Wybitniejsi działacze organizacji rolniczych na Kujawach 1864–1939, Inowrocław 1984, s. 68–69.