(ur. 1941)

prawniczka i polityk, adwokatka, nauczycielka akademickia, doktor habilitowanya nauk prawnych., w l. 1989–2001 senator I, II, III i IV kadencji, w l. 1991–1993 wicemarszałek Senatu II kadencji, w l. 1997–2001 marszałek Senatu IV kadencji, członkini Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1973 r.

Córka Eugeniusza i Adelajdy Bautro. W 1963 roku ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stopień doktora uzyskała w 1971 r., a habilitację w 1978 r. W l. 1974–1975 odbyła staż na uniwersytecie w Rzymie. Od 1990 r. profesor na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a od 1991 profesor na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Później objęła stanowisko profesora nadzwyczajnejgo w Kujawsko-Pomorskiej Szkole Wyższej w Bydgoszczy. W 1969 r. ukończyła aplikację sędziowską, od 1988 roku praktykowała jako adwokatka. W l. 1968–1985 należała do Stronnictwa Demokratycznego, a w 1980 r. wstąpiła do „Solidarności”. W l. 1981–1992 uczestniczyła w pracach Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Cztery kadencje (1989–2001) sprawowała mandat senatorski reprezentując województwo toruńskie. Była pierwszą kobietą na stanowisku marszałka Senatu IV kadencji (1997–2001). W l. 1989–1997 była członkinią polskiej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W 1998 r. przystąpiła do Ruchu Społecznego AWS. W 2001 r. zakończyła działalność polityczną. Autorka i redaktorka licznych publikacji naukowych z zakresu prawa karnego i praw człowieka. Dama Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, w 2005 r. powołana w skład zarządu Papieskiej Akademii Życia.

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń, 2006, s. 255.