Guldon Zenon Henryk

Urodził się w Osowej Górze pod Bydgoszczą (ob. dzielnica Bydgoszczy) w rodzinie robotniczej, Adama i Teresy Gwizdała. W czasie wojny z matką i bratem był wysiedlony do wsi Dębie pod Warszawą. W 1945 r. powrócił do Bydgoszczy, gdzie w 1953 r. uzyskał maturę w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika. Jeszcze w tym roku podjął studia z zakresu historii i archiwistyki na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1957 r. uzyskał tytuł magistra historii, specjalność archiwistyka. Po studiach podjął pracę jako asystent w Katedrze Historii Polski i Powszechnej XVI–XVIII w Instytucie Historii UMK. W 1962 r. obronił rozprawę doktorską i uzyskał awans na stanowisko adiunkta. W l. 1963–1964 przebywał na stażu naukowym w Kijowie. Po powrocie kontynuował pracę nad rozprawą habilitacyjną. Od 1965 r. współpracował z Pracownią Słownika Historyczno-Geograficznego Ziem Polskich w Średniowieczu Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk, na zlecenie której przygotowywał część kujawsko-dobrzyńską Słownika. W 1967 r. odbył kolokwium habilitacyjne i rok później uzyskał stopień naukowy docenta nauk humanistycznych w zakresie historii Polski i powszechnej XVI–XVIII w. W 1968 r. po powołaniu na UMK Instytutu Ekonomicznego został przeniesiony do Zakładu Ekonomii Politycznej i Historii Myśli Ekonomicznej. W 1970 r. podjął pracę na stanowisku docenta w Samodzielnym Zakładzie Historii Wyższej Szkoły Nauczycielskiej (od 1973 r. Wyższa Szkoła Pedagogiczna, ob. Uniwersytet Jana Kochanowskiego) w Kielcach, którego był kierownikiem i organizatorem. W l. 1976–1980 był wicedyrektorem Instytutu Historii ds. naukowo-badawczych, jednocześnie sprawując obowiązki kierownika Zakładu Historii Polski i Powszechnej do XVIII w. (1977–1980) i kierownika Pracowni Nauk Pomocniczych Historii (1976–1980). W l. 1982–1984 był kierownikiem Biblioteki Głównej WSP w Kielcach. W 1987 r. otrzymał powołanie na stanowisko profesora nadzwyczajnego w WSP w Kielcach; w l. 1989–1990 pełnił funkcję kierownika wydawnictwa tej uczelni. W 1991 r. przeszedł na rentę. Jego zainteresowania naukowe dotyczyły historii XVI–XVIII w. i obejmowały Kujawy z ziemią dobrzyńską, Wielkopolskę, Małopolskę, Ukrainę. Koncentrowały się wokół problemów dotyczących dziejów handlu, górnictwa, historii Żydów, osadnictwa i geografii historycznej, demografii historycznej i źródłoznawstwa. Był członkiem wielu towarzystw naukowych, w tym: Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego, Towarzystwa Naukowego w Toruniu (członek Wydziału I Historycznego, 1968), Kieleckiego Towarzystwa Naukowego i Polskiego Towarzystwa Historycznego. Zmarł w Kielcach. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Cedzynie k. Kielc.

1. Muszyńska J., Zenon Guldon (24 XI 1936–25 VII 2012), „Kwartalnik Historyczny”, 2013, t. 120, z. 1, s. 205–209.

2. Wijaczka J., Zenon Henryk Guldon (1936–2012), „Zapiski Historyczne”, 2012, t. 77, z. 3, s. 165–169.

3. Fot. ze zbiorów Kieleckiego Towarzystwa Naukowego