(1922-1981)

astronom, działacz społeczny i krajoznawca, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1961 r.

Urodził się 12 kwietnia 1922 r. w Grodnie, gdzie mieszkał, uczył się i pracował do końca drugiej wojny światowej. W lipcu 1945 r. repatriowany na ziemię lubuską, gdzie mógł złożyć zaległy egzamin dojrzałości. W latach 1946–1952 odbył studia astronomiczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Będąc studentem został zatrudniony na stanowisko zastępcy asystenta, później asystenta, a od 1956 r. adiunkta w katedrze prof. Władysława Dziewulskiego. W 1962 r. obronił doktorat pt. „Wyznaczanie ekstynkcji międzygwiazdowej i gęstości gwiazd w polu Aquila”. Niedługo później przeniósł się do Przemysłowego Instytutu Elektroniki w Toruniu, w którym kierował Zakładem Fizyki Ciała Stałego oraz Zakładu Diod Krzemowych. Od 1956 r. był członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii, a od 1975 r. prezesem Oddziału w Toruniu. Był oddany idei popularyzacji tej dziedziny nauki. Był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, w l. 1972–1975 prezesem Zarządu Miejskiego tej organizacji w Toruniu oraz założycielem i prezesem Klubu Turystyki Górskiej „Karpaty”. Zmarł nagle 27 sierpnia 1981 r. w Toruniu.

1. Woszczyk A., Henryk Iwaniszewski (1922–1981), „Urania”, 1982, nr 3, s. 88–91.
2. Sylwetki Astronomów Polskich XX w., oprac. A. Woszczyk, Toruń 2008, s. 57–61.