(ur. 1944)

prawnik, specjalista w dziedzinie praw człowieka i prawa międzynarodowego, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1982 r.

Dzieciństwo spędził na zesłaniu na Syberii, do Polski wrócił w 1955 roku. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1972 roku uzyskał doktorat, a w 1983 r. habilitację. W 1997 r. otrzymał tytuł profesora nauk prawnych. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie, w którym został kierownikiem Katedry Praw Człowieka i Prawa Europejskiego. W 1973 r. znalazł się w orbicie zainteresowań Służby Bezpieczeństwa. Współpracy nie kontynuował. Później działał w opozycji, za co w 1984 r. został aresztowany. Przez cały okres działalności opozycyjnej był rozpracowywany przez Wydział III Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Toruniu/Inspektorat II Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Bydgoszczy. W 1989 r. bezskutecznie kandydował do Senatu. Twórca Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka, przewodniczył jej komitetowi głównemu. Był członkiem komitetu naukowego Konferencji Smoleńskich w 2013 i 2014 r.

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń, 2006, s. 302–303.