(1936-2009)

historyk, prorektor (1981–1982) i rektor (1990–1993) Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1961 r.

Urodzony w Wilnie. Początkowo był nauczycielem historii w gdyńskiej szkole podstawowej (1958–1959) oraz przewodnikiem Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Od 1960 r. związał się zawodowo z UMK, gdzie w 1981 r. kierował Instytutem Historii i Archiwistyki, następnie był prorektorem (usunięty ze stanowiska z powodów politycznych) oraz rektorem. Od 1999 r. pracował też w Wyższej Szkole Pedagogicznej (następnie Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim) w Olsztynie (1992–2001), gdzie kierował Instytutem Historii. Badał głównie dzieje Wielkiej Emigracji oraz powstania styczniowego. Był m.in. członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk, Bydgoskiego oraz Włocławskiego Towarzystw Naukowych, Towarzystwa Naukowego im. W. Kętrzyńskiego w Olsztynie, a także członkiem korespondentem Historische Komission für Geschichte Ost- und Westpreussische Landesforschung. W 1988 r. zakładał Towarzystwo Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej – był prezesem jego Zarządu Głównego, w 1990 r. Radę Krajową Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.

1. Kuk L., Sławomir Kalembka – uczony, organizator nauki, człowiek, [w:] Księga pamiątkowa ofiarowana Sławomirowi Kalembce w sześćdziesięciopięciolecie urodzin, Toruń–Olsztyn 2001, s. 11–18.
2. Kuk L., Profesor Sławomir Kalembka (1936–2009), „Zapiski Historyczne”, 2012, t. 77, s. 119–139.
3. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 317–318.