(1938-2020)

historyk prawa, specjalizujący się w historii administracji oraz historii państwa i prawa polskiego, profesor nauk prawnych, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1963–2020, Sekretarz Generalny TNT.

Ukończył Liceum Ogólnokształcące TPD w Starogardzie Gdańskim, a następnie studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu (1960). Początkowo pracował jako nauczyciel, a od 1962 r. rozpoczął pracę na Wydziale Prawa UMK. W 1968 r. uzyskał doktorat, a w 1975 r. habilitację na podstawie rozprawy Organy administracji terytorialnej w Księstwie Warszawskim. Profesorem nauk prawnych został w 1992 r. Na UMK kierował m.in. Zespołem Konstytucjonalizmu Polskiego oraz Katedrą Historii Państwa i Prawa Polskiego. Wykładał również na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz innych uczelniach, m.in. Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie. Od 1998 r. prowadził zajęcia na Akademii Teologii Katolickiej, gdzie kierował Katedrą Historii Prawa na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW, a także pracował na stanowisku kierownika Katedry Historii Ustroju i Prawa w Wyższej Szkole Menedżerskiej w Warszawie. Współpracował z Wyższą Szkołą Ekonomii, Prawa i Nauk Medycznych w Kielcach, Wyższą Szkołą Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego w Warszawie oraz Wyższą Szkołą Humanistyczno-Ekonomiczną we Włocławku. Ekspert Komisji Konstytucyjnej Senatu Rzeczpospolitej Polskiej (1989–1991), autor blisko 200 publikacji naukowych. W 2000 roku odznaczony Krzyżem Kawalerskim, w 2014 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń, 2006, s. 321.