(1849-1927)

ksiądz katolicki, biskup sufragan chełmiński, działacz narodowy, doktor prawa kanonicznego, asystent tronu papieskiego, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1927.

Urodził się w Koślince (ob. dzielnica Tucholi). Wysłany został na studia do Rzymu, gdzie otrzymał tytuł doktora prawa kanonicznego. Z racji kulturkampfu po otrzymaniu święceń w 1876 r. nie mógł znaleźć zatrudnienia. Po złagodzeniu represji wrócił z Bawarii, gdzie oddawał się pracy duszpasterskiej i w 1884 r. został wikarym w Pucku. Po roku służby objął parafię w Nidzicy. W 1889 r. otrzymał posadę proboszcza i ostatecznie dziekana kościoła Najświętszej Marii Panny w Toruniu. W 1905 r. został zainstalowany jako kanonik Kapituły Katedralnej w Pelplinie, a wkrótce potem otrzymał nominację na radcę duchownego przy Konsystorzu Biskupim i kaznodzieję tumskiego. Dwa lata później przyjął godność biskupa tytularnego Selimbria oraz sufragana chełmińskiego. Był wymieniany wśród księży agitatorów polskości. Ustanowił wiele fundacji, m.in. na rzecz Collegium Marianum w Pelplinie. Od 1918 r., mimo podeszłego wieku, brał udział w obradach konferencji Episkopatu Polski. W 1925 r. wskutek decyzji Piusa XI został zwolniony z obowiązków sufragana i objął stanowisko asystenta tronu papieskiego.

1. Decowski S., Klunder Jakub, [w:] Słowik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 2, red. Z. Nowak, Gdańsk 1994, s. 406.
2. Mross H., Klunder Jakub (1849–1927), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 137–138.
3. Nitecki P., Biskupi kościoła w Polsce: słownik biograficzny, Warszawa 1992, s. 103–104.