(1885-1939)

ziemianin, działacz społeczno-polityczny, właściciel majątków ziemskich w Nieżychowie (pow. wyrzyski), Komierowie (pow. sępoleński) i Różance (pow. włodawski), członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1927 r.

Urodził się 15 października 1885 r. w Nieżychowie (pow. wyrzyski), w rodzinie ziemiańskiej Romana i Marii z Kurnatowskich. Po ukończeniu Akademii Leśnej w Eberswalde oraz praktyce rolniczej stopniowo przejmował zarząd nad folwarkami powierzanymi mu przez ojca. Był zaangażowanym działaczem lokalnym – członkiem Wydziału Powiatowego, a następnie Sejmiku Powiatowego w Sępólnie Krajeńskim. Organizował tam struktury Związku Obrony Kresów Zachodnich. W l. 1930–1932 był prezesem Pomorskiego Związku Ziemian, w l. 1929–1937 prezesem Pomorskiego Towarzystwa Łowieckiego, a po jego rozwiązaniu wszedł w struktury Zarządu Wojewódzkiej Rady Łowieckiej PZŁ. W działalności politycznej w l. 1925–1926 przewodził Organizacji Monarchistycznej na Pomorzu, później związał się z konserwatystami z Chrześcijańskiego Stronnictwa Rolniczego. Mianowany tajnym szambelanem papieskim przez papieża Piusa XI. Zginął rozstrzelany przez Niemców 4 września 1939 r. Ekshumowany i pochowany po wojnie przez syna na cmentarzu w rodzinnym Komierowie.

1. Łaszkiewicz T., Ziemiaństwo na Pomorzu w okresie dwudziestolecia międzywojennego – w perspektywie codzienności, Inowrocław–Toruń 2013.

2. Fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Bydgoszczy