(1941-2022)

profesor nauk prawnych, specjalizujący się w historii administracji, historii prawa, państwa i parlamentaryzmu polskiego, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1974–2022.

W 1958 r. ukończył III Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy, a następnie studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w 1963 roku. W tym samym roku rozpoczął aplikację sądową w Golubiu-Dobrzyniu. W 1970 r. otrzymał stopień doktora. W 1974 r. habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1991 r. Pracował na Uniwersytecie Gdańskim, UMK i w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Trzykrotnie pełnił funkcję prorektora UMK (1982–1984, 1987–1990 i 1996–1999). Był także dziekanem (1990–1996) i prodziekanem (1978–1982) Wydziału Prawa i Administracji UMK oraz kierownikiem Katedry Historii Państwa i Prawa Polskiego. Członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1974), pełnił funkcję sekretarza ds. organizacyjnych i członka egzekutywy Komitetu Uczelnianego PZPR na UMK. W latach 1995–1999 był radnym miasta Torunia.

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 423–424.