(1874-1938)

ksiądz katolicki, działacz społeczny i narodowy, publicysta, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1899–1938.

Urodził się w Klonówce (pow. starogardzki). W 1899 r. otrzymał święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę jako wikary w Oliwie, gdzie współpracował z Towarzystwem Ludowym „Jedność” oraz prawdopodobnie założył chór „Lutnia”. W kolejnych placówkach duszpasterskich kontynuował działania w duchu narodowym. W 1916 r. prowadził bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych. W l. 1915–1918 organizował kurs języka polskiego dla dzieci, wystawiał sztuki teatralne oraz urządzał jasełka. Żywo omawiał sprawy polskie podczas zebrań Towarzystwa Rybaków założonego w 1918 r. Był współorganizatorem wiecu w Gdyni z r. 1920, podczas którego powołano Towarzystwo Przyjaciół Pomorza. W 1920 r. wstąpił do Powiatowej Rady Ludowej. Po objęciu parafii w Niedźwiedziu 1924 r. uczestniczył w życiu politycznym powiatu wąbrzeskiego. Był członkiem Sejmiku Powiatowego, patronem Towarzystw Ludowych, protektorem ruchu sokolego oraz prezesem powiatowego Stronnictwa Narodowego. Autor wielu artykułów o tematyce społecznej i politycznej w „Pielgrzymie” i „Słowie Pomorskim”.

1. Gdynia. Sylwetki ludzi. Oświata i nauka. Literatura i kultura, red. A. Bukowski, Gdańsk 1979, s. 73–76.

2. Mamuszka F., Kaszubi oliwscy: szkice z dziejów polonii oliwskiej w latach od około 1850 do 1945, Gdańsk 1980, s. 30–36.

3. Mross H., Łowicki Franciszek (1874–1938), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 186.