(1908-1987)

nauczyciel, pedagog, historyk wychowania, wykładowca akademicki na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1962 r.

Urodzony w Budzyniu k. Chodzieży. Początkowo pracował jako nauczyciel. W okresie drugiej wojny światowej brał czynny udział w walce, a po jej zakończeniu pełnił obowiązki starosty w Obornikach i Nowym Tomyślu (1945–1950). Od 1950 r. związał się z Toruniem, uzyskując na UMK stopnie naukowe doktora (1959) i doktora habilitowanego (1974). Pracował w Katedrze Pedagogiki UMK od 1951 r., w 1969 r. został jej kierownikiem. Od 1976 r. był dyrektorem Instytutu Pedagogiki i Psychologii na Wydziale Humanistycznym UMK. Wykładał również w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku i Wyższej Szkole Pedagogicznej w Olsztynie. Był członkiem wielu towarzystw i instytucji naukowych, m.in. Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego (także poza granicami kraju – Wielka Brytania, Niemcy). Jego zainteresowania naukowe obejmowały m.in. szkolnictwo wielkopolskie XIX w. oraz rozwój oświaty w okresie okupacji hitlerowskiej.

1. Karłowska G., Pleśniarski Bolesław (1908–1987) pseud. Leśniewski, [w:] Słownik biograficzny polskiej historii wychowania, red. W. Szulakiewicz, A. Meissner, Toruń 2008, s. 654–657.
2. Nalaskowski S., Szulakiewicz W., Pedagogika toruńska. Od katedry do wydziału, Toruń 2009, s. 70–73.
3. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 546–547.