(1888-1939)

ksiądz katolicki, działacz społeczny i narodowy, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1915–1939.

Urodzony w Łężycach pod Wejherowem. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w 1913 r. został wikariuszem w Drzycimiu. W czasie pierwszej wojny światowej wcielony do armii npriskiej jako kapelan. Po powrocie z frontu w 1918 r. znalazł pracę w Grudziądzu oraz zaangażował się w liczne stowarzyszenia. Był prezesem Towarzystwa Czeladzi Katolickiej, opiekunem Towarzystwa Ludowego „Oświata” oraz sekretarzem Komisji Szkolnej Powiatowej Rady Ludowej. W l. 1920–1924 pracował jako katecheta w Seminarium Nauczycielskim w Wejherowie i był współzałożycielem i akcjonariuszem „Gazety Kaszubskiej”. W 1934 r. założył w Wejherowie Katolickie Stowarzyszenie im. Piotra Skargi skupiające miejscową inteligencję. Od początku lat 30. XX w. prowadził kursy haftu kaszubskiego oraz był wieloletnim prezesem wejherowskich chórów „Harmonia” i „Cecylia”. W 1939 r. aresztowany, a następnie zamordowany w Cewicach.

1. Mross H., Roszczynialski Edmund (1888‒1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1812–1920, Pelplin 1995, s. 275–276.
2. Poręba S., Roszczynialski Edmund, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 32, red. E. Rostworowski, Kraków 1991, s. 253–254.
3. Walkusz J., Roszczynialski Edmund, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, t. 4, red. Z. Nowak, Gdańsk 1997, s. 92–93.