(1927-2006)

historyk, prodziekan Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (1969–1970), członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1961 r., od 2003 r. członek honorowy.

Urodził się w Krakowie. W l. 1939–1944 był uczestnikiem tajnych kompletów, maturę zdał w 1946 r. po kilkunastu miesiącach spędzonych w więzieniu za zaangażowanie w wydawanie podziemnych pism Armii Krajowej. W tym samym roku podjął studia historyczne na UMK, tam też uzyskał kolejne stopnie naukowe – doktora (1960) i doktora habilitowanego (1990), w 1969 r. otrzymał nominację na docenta etatowego. Od 1947 r. był zatrudniony w bibliotece uniwersyteckiej, od 1949 r. pracował też na uczelni, początkowo jako zastępca asystenta. Przez wiele lat (1969–1979) kierował Zakładem Metodologii Nauk Historycznych i Metod Nauczania Historii. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Historycznego, Związku Bibliotekarzy i Archiwistów Polskich oraz Institut für die Erforschung der Frühen Neuzit w Wiedniu. W l. 1992–2005 regularnie publikował felietony na łamach toruńskiego dziennika „Nowości”.

1. Krawczyk A., Profesor Jerzy Serczyk (1927–2006), „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”, nr 52/2, 2007, s. 213–228.

2. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 606–607.

3. Serczyk J., Minęło życie, wyd. 2, Toruń 1999.