(1845-1909)

ksiądz katolicki, proboszcz w Łążynie, działacz społeczny, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu.

Urodził się we wsi Głomsk w pow. złotowskim, w rodzinie rolnika Józefa i Anny z domu Gracz. Ojciec był właścicielem niewielkiego gospodarstwa rolnego. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował początkowo w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie, kolejno w Wałczu. W l. 1869–1873 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Posługę duszpasterską jako wikariusz pełnił w Gwieździnie, Nowej Cerkwi, Pręgowie i Kaszczorku. W okresie kulturkampfu za sprzeciwianie się zarządzeniom państwowym odbył karę dwutygodniowego więzienia w 1874 r. Od 1896 r. proboszcz w parafii pw. Zmartwychwstania Pańskiego w Łążynie w pow. toruńskim, gdzie przyczynił się do wzniesienia murowanej świątyni w l. 1896–1898. Zmarł w Łążynie.

1. Mross H., Szopieraj Jan (1845–1909), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 321.