(1842-1911)

ksiądz katolicki, działacz społeczny, proboszcz w Wudzynie, Chmielnie i Byszewie, dziekan mirachowski, publicysta, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1876–1910.

Urodził się w Biskupcu na Warmii, jego ojciec Florian był rzemieślnikiem (rzeźnikiem). Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Braniewie. W l. 1863–1867 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Posługę duszpasterską jako wikariusz pełnił w Człuchowie, Kościerzynie i kościele katedralnym w Pelplinie. W l. 1885–1890 pracował wśród ludności polskiej w Zagłębiu Ruhry, gdzie wykazał się dużą aktywnością organizatorską. W l. 1890–1893 pełnił funkcję proboszcza w parafii pw. św. Barbary w Wudzynie, a następnie w Chmielnie (kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła). W obu miejscowościach aktywizował tamtejszą ludność polską w oporze przeciwko germanizacji przez państwo pruskie. Brał udział w tworzeniu i działaniach polskiego ruchu spółdzielczego. Korespondował do regionalnych czasopism (m.in. „Gazety Gdańskiej” i „Gazety Olsztyńskiej”). Propagował przywiązanie do kaszubszczyzny. Aktywnie wspierał polską organizację wyborczą, pełniąc funkcję prezesa Polskiego Komitetu Wyborczego na powiat kartuski. Zmarł w Chmielnie, gdzie został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.

1. Bona J., Legjon Pomorski, Małe Tarpno 1924, s. 17.
2. Mross H., Szotowski Józef (1842–1911), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 321–322.
3. Murzynowska K., Polskie wychodźstwo zarobkowe w Zagłębiu Ruhry w latach 1880–1914, Wrocław 1972, s. 70.