(1890-1994)

pedagog specjalna, Honorowa Obywatelka Miasta Torunia (1992), członkini Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1918–1921.

Urodzona w Toruniu. W schyłkowym okresie zaborów prowadziła w tym mieście tajne nauczanie języka polskiego oraz religii (1908–1913, 1916–1917), współzałożycielka organizacji kobiecych jak Wełnianka (1914) i Pomorskiego Kołoa Panien (1918). Współpracowała z Komitetem Niesienia Pomocy Ofiarom Wojny w Królestwie Polskim oraz Polskim Czerwonym Krzyżem. W okresie międzywojennym została przewodniczącą Wydziału Szkolnego Polskiej Rady Ludowej w Toruniu oraz Komisji Szkolnej na obwód Regencji Kwidzyńskiej. Czynnie działa na rzecz poprawy sytuacji osieroconych dzieci, m.in. w ramach akcji „Ratujcie Dzieci” oraz w Pomorskim Towarzystwie Opieki nad Dziećmi. Organizowała Państwowe Kursy Służby Społecznej dla Dziecka (1924), wykładała na Państwowych Kursach Służby Społecznej (1927–1932) oraz kierowała Katolickim Studium Społecznym i Katolickim Seminarium dla Wychowawczyń Przedszkoli w Poznaniu (1933–1939). W czasie drugiej wojny światowej pracowała jako nauczycielka oraz w Polskim Komitecie Opiekuńczym Rady Głównej Opiekuńczej. W l. 1945–1949 była dyrektorką Państwowych Kursów dla Wychowawczyń Przedszkoli w Toruniu (późniejszego Liceum dla Wychowawczyń Przedszkoli). Następnie zatrudniła się w Pogotowiu Opiekuńczym jako psycholog. Podejmowała wiele działań na rzecz osób z niepełnosprawnościami, m.in. zorganizowała pierwszą w Polsce Poradnię dla Rodziców Dzieci Niewidomych (1959) oraz toruński oddział Towarzystwa do Walki z Kalectwem (1960). W l. 60. XX w. nawiązała współpracę z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu. Otrzymała medal ZŁOTE ASTROLABIUM – honorowe wyróżnienie Towarzystwa Miłośników Torunia (1980) oraz Order Uśmiechu (1986).

1. Wałęga A., Życie i działalność Wandy Szuman (1890–1994), Toruń 2005.
2. Wanda Szuman – pedagog i andragog specjalny: szkice do portretu, red. nauk. B. Borowska-Beszta, Radom 2009.
3. Wanda Szuman w stulecie urodzin, red. J. Huppenthal, Toruń 1991.