(1872-1939)

ksiądz katolicki, proboszcz w Kielnie, działacz społeczny, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1901–1939.

Urodził się we wsi Prątnica w pow. lubawskim. Był synem Michała, właściciela gospodarstwa rolnego, i Marianny z Gralców. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Brodnicy. Należał tam do tajnej organizacji samokształceniowej Filomatów Pomorskich. W l. 1895–1900 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich pełnił posługę duszpasterską jako wikary w wielu parafiach na terenie diecezji chełmińskiej (Lidzbarku, Chełmnie, Kielnie, Pączkowie, Starogardzie, Sulęczynie). W 1914 r. został proboszczem w parafii pw. św. Wojciecha w Kielnie. Angażował się w działalność społeczną i patriotyczną. Jako wikariusz wspierał strajk szkolny w l. 1906–1907, był członkiem organizacji „Straż”, uczestniczył w ruchu trzeźwościowym oraz inicjował religijną działalność organizatorską (Bractwo Żywego Różańca). Po inwazji III Rzeszy Niemieckiej aresztowany przez Niemców i więziony w Wejherowie. Zamordowany w lasach piaśnickich spoczął we wspólnej mogile.

1. Mross H., Szypniewski Władysław (1872–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 327–328.