(1865-1927)

ksiądz katolicki, proboszcz w Lęborku i Ostrowitem k. Jabłonowa, przewodniczący Towarzystwa Ludowego w Biskupcu, działacz społeczny, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1925.

Urodził się w 1865 r. w Płochocinie w pow. świeckim. Jego rodzicami byli dzierżawca ziemi kościelnej Michał i Józefa Lehmann. W l. 1876–1888 pobierał nauki w chełmińskim gimnazjum i tam zdał egzamin dojrzałości. Studia ukończył w Seminarium Duchownym w Pelplinie, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie w 1892 r. Doświadczenie w pracy duszpasterskiej zbierał jako wikary w Śliwicach, Szwarcenowie, Komórsku, a w Lęborku po śmierci tamtejszego proboszcza zarządzał parafią w l. 1896–1897. Ze względu na głoszenie kazań w języku polskim musiał opuścić parafię w Lęborku. Następnie kilka miesięcy był wikarym w Wejherowie i Wielkich Radowiskach. W tym samym roku, w którym był zmuszony opuścić parafię w Lęborku, został proboszczem w Ostrowitem k. Jabłonowa. Był aktywny w polskim ruchu spółdzielczym, działając w spółce „Dom Polski Bazar” w Grudziądzu. Założył Apostolstwo Modlitwy i Dzieła Dzieciątka Jezus w Ostrowitem. Na przełomie XIX i XX w. pełnił funkcję przewodniczącego Towarzystwa Ludowego w Biskupcu oraz działał w TNT. Zmarł w Ostrowitem w 1927 r.

1. Mross H., Belakowicz Michał Wincenty (1865–1927), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 9–10.
2. 50 lat Bazaru w Grudziądzu, oprac. W. Grobelny, Grudziądz [b.d.], s. 8.