(1835-1906)

ksiądz katolicki, proboszcz w Niedzicy i Nowej Cerkwi, dziekan gniewski, kanonik Kapituły Katedralnej w Pelplinie, biskup pomocniczy diecezji chełmińskiej, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1876–1884.

Urodził się we wsi Bobowo w pow. starogardzkim. Był synem szewca Piotra i Heleny z Kuchtowskich. Po ukończeniu szkoły ludowej w Starogardzie edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie jako stypendysta Towarzystwa Pomocy Naukowej. W l. 1853–1858 studiował w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po otrzymaniu święceń kapłańskich sprawował posługę duszpasterską jako wikariusz w Gdańsku, Tczewie oraz w Nowem nad Wisłą (gdzie w l. 1863–1864 był administratorem parafii pw. św. Mateusza). W l. 1864–1869 pełnił funkcję proboszcza w kościele pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny w Nidzicy. Od 1869 do śmierci sprawował posługę w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Nowej Cerkwi pod Pelplinem. W latach 1872–1883 pełnił funkcję dziekana gniewskiego. W 1905 r. otrzymał sakrę biskupią jako sufragan diecezji chełmińskiej. Był zaangażowany w ruch krzewienia trzeźwości oraz religijności. Zmarł w Pelplinie. Pochowany został na cmentarzu parafialnym w Nowej Cerkwi.

1. Mross H., Trepnau Jan (1835–1906), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 335.