(1870-1927)

ksiądz katolicki, proboszcz w Konarzynach i Barłóżnie, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1901–1917.

Urodził się w Lubawie, jego ojciec Fabian był rolnikiem. Po ukończeniu szkoły ludowej kontynuował edukację w progimnazjum w Lubawie i gimnazjum w Chełmnie. Po złożeniu egzaminu dojrzałości w 1889 r. rozpoczął studia w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Święcenie kapłańskie uzyskał w 1894 r. Do 1900 r. pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w Lisewie pow. chełmińskim i Świętym Wojciechu. W l. 1898–1900 był administratorem tej parafii. W 1900 r. uzyskał nominację na proboszcza parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Konarzynach, a w l. 1907–1927 był proboszczem w kościele św. Marcina w Barłożnie w pow. starogardzkim. W powierzonych opiece wspólnotach parafialnych animował działania społeczne i kulturalne o charakterze patriotycznym. Był członkiem Towarzystwa Czytelni Ludowych, wszedł w skład zarządu powiatowego komitetu wyborczego na powiat człuchowski. Zmarł w Barłożnie.

1. Mross H., Ulatowski Fabian (1870–1927), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 343.