(1946-2004)

filolog polski, wykładowca akademicki, dziennikarz, redaktor naczelny „Głosu Uczelni”, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1980–2004.

Urodził się w Kolonii Staw Noakowski na Lubelszczyźnie. Do szkoły podstawowej i liceum ogólnokształcącego uczęszczał w Nowem. W 1964 r. złożył egzamin dojrzałości i podjął studia na polonistyce na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w 1969 r., uzyskując dyplom magistra polonistyki. W l. 1969–1993 pracował na UMK na stanowisku adiunkta w Instytucie Filologii Polskiej UMK. Po 1993 r. prowadził zajęcia z bibliotekoznawstwa i kulturoznawstwa na UMK, oraz z zakresu dziennikarstwa w Wyższej Szkole Humanistyczno-Społecznej we Włocławku. Był wykładowcą w Szkole Letniej Kultury i Języka Polskiego przy UMK. W 1977 r. uzyskał stopień naukowy doktora. Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się głównie wokół poetyki historycznej prozy polskiej XX w. oraz szeroko pojętego życia literackiego i kulturalnego. Był znawcą teatru, filmu i mediów, autorem licznych prac na temat historii UMK. W l. 1981–1984 przebywał na Uniwersytecie w Bari we Włoszech jako lektor i wykładowca języka oraz literatury polskiej. W l. 1992–2004 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Głos Uczelni”. Był redaktorem wielu uniwersyteckich wydawnictw, współpracownikiem czasopism naukowych. Zmarł w Toruniu. Pochowany został na cmentarzu parafialnym przy ul. Wybickiego w Toruniu.

1. Dr Jan Bełkot (1946–2004), „Głos Uczelni”, 2005, R. 14, nr 1(227), s. 3.