(1856-1929)

ksiądz katolicki, proboszcz w Sulęczynie, działacz społeczny, członek Powiatowej Rady Ludowej w Złotowie, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1919.

Urodził się we wsi Orzełek w pow. sępoleńskim w rodzinie Wojciecha i Ewy z Schulzów. Ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego. Maturę uzyskał po edukacji w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie. W l. 1876–1880 studiował teologię i filozofię w Liceum Hosianum (seminarium diecezji warmińskiej) w Braniewie, na uniwersytecie w Würzburgu i w Seminarium Duchownym w Ratyzbonie. Niemożność kształcenia na terenie diecezji chełmińskiej spowodowana była polityką kulturkampfu prowadzoną przez państwo pruskie w tym okresie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich w 1880 r. sprawował posługę duszpasterską jako wikariusz na terenie biskupstwa ratyzbońskiego. W l. 1884–1889 r. był wikariuszem w Gdańsku, następnie Kartuzach, Wielu i Pucku. W l. 1889–1894 administrował parafią w Gwieżdzienie, kolejno w Niewieścinie. W 1895 r. został mianowany proboszczem parafii pw. św. Trójcy w kaszubskiej wsi Sulęczyno w pow. kartuskim. Był zaangażowany w polski ruch społeczny i polityczny, należał do powiatowego komitetu wyborczego. Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Więcborku, gdzie stał się aktywnym uczestnikiem polskiego życia organizacyjnego (Towarzystwo Czytelni Ludowych, Towarzystwo Ludowe, Towarzystwo „Straż”). W l. 1918–1920 wszedł w skład Powiatowej Rady Ludowej na powiat złotowski. Zmarł w Więcborku.

1. Mross H., Wielandt Antoni (1856–1929), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 349.