(1837-1907)

ksiądz katolicki, proboszcz w Szembruku, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1907.

Urodził się w Rybniku w prowincji śląskiej. Był synem Augustyna (rzemieślnika – garbarza) i Beaty z domu Nowak. W l. 1854–1866 uczył się w gimnazjach w Głubczycach na Śląsku oraz w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie. W l. 1866–1870 studiował teologię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich w 1870 r. sprawował posługę duszpasterską jako wikariusz w Miłobądzu, Zakrzewie, Chojnicach i Fordonie. W 1882 r. otrzymał nominację na proboszcza parafii pw. św. Bartłomieja w Szembruku w pow. grudziądzkim. Funkcję tę piastował do 1907 r., do przejścia na emeryturę i przeniesienia się do Łasina. Zmarł w Łasinie.

1. Mross H., Wermuth Juliusz (1837–1907), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 351.