(1884-1940)

ksiądz katolicki, administrator parafii we Włocławach, działacz społeczny polonii Wolnego Miasta Gdańska, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1910–1925.

Urodził się w kaszubskiej wsi Szatrapy w pow. kościerskim. Jego ojciec Rudolf, właściciel gospodarstwa rolnego, wywodził się z rodziny drobnoszlacheckiej. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w Collegium Marianum w Pelplinie oraz w progimnazjum w Kościerzynie. W l. 1904–1906 uczył się w Królewskim Gimnazjum w Reszlu, gdzie zdał egzamin dojrzałości. W l. 1906–1910 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po otrzymaniu święceń kapłańskich w 1910 r. posługę duszpasterską, jako wikariusz, pełnił w Pluskowęsach, Ostródzie, Gdańsku, Oliwie i Skarszewach. W l. 1916–1918 brał udział w pierwszej wojnie światowej. Od 1918 do 1927 r. był wikariuszem w Kaplicy Królewskiej w Gdańsku, następnie został administratorem parafii pw. św. Piotra i Pawła we Włocławach na Żuławach Gdańskich. W tym czasie włączył się aktywnie w życie społeczne i polityczne Polonii gdańskiej. Po wybuchy drugiej wojny światowej został aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym Stutthof. Zginął w styczniu 1940 r. najprawdopodobniej rozstrzelany wraz ze współwięźniami w Nowym Porcie w Gdańsku. Spoczął we wspólnej mogile w Biskupiej Górce lub Zaspie.

1. Iwicki Z., Wiecki Bernard Antoni (1884–1940), [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, Suplement III, Gdańsk 2012, s. 239.
2. Piasek D., Bernard Wiecki (1884–1940). Męczennik II wojny światowej na tle dziejów wsi, parafii i szkoły w Wocławach, Gdynia–Cedry Wielkie 2024.
3. Mross H., Wiecki Bernard Antoni, [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 352–353.