(1847-1898)

ksiądz katolicki, proboszcz w Rywałdzie, nauczyciel, kaznodzieja, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1876–1883.

Urodził się we wsi Zielkowo w pow. lubawskim w rodzinie Alberta i Barbary z Dembowskich. Jego ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie, gdzie w 1866 r. złożył egzamin dojrzałości. W l. 1866–1870 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w Wąbrzeźnie i w katedrze pelplińskiej. W l. 1872–1884 był nauczycielem w biskupim progimnazjum (Collegium Marianum) w Pelplinie. Od 1884 r. pełnił funkcję proboszcza w pokapucyńskim kościele pw. Najświętszej Maryi Panny i św. Sebastiana w Rywałdzie oraz posadę dyrektora tamtejszego Domu Pokutnego dla księży diecezjalnych. W l. 1884–1898 był kaznodzieją w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Łopatkach. Zmarł w Rywałdzie, gdzie został pochowany na tamtejszym cmentarzu parafialnym.

1. Mross H., Wierzbowski Franciszek (1847–1898), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 355–356.