(1887-1940)

ksiądz katolicki, nauczyciel, dyrektor Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Jana III Sobieskiego w Grudziądzu, działacz społeczny, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1916–1921.

Urodził się we wsi Kurkocin w pow. wąbrzeskim w rodzinie Piotra i Wiktorki w Wasikowskich. Ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego. Po ukończeniu szkoły ludowej kontynuował naukę w Królewskim Gimnazjum w Brodnicy, gdzie w 1908 r. złożył egzamin dojrzałości. W l. 1908–1909 studiował na Uniwersytecie w Monachium, w l. 1909–1913 w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich posługę duszpasterską jako wikariusz pełnił w Luzinie, Strzebczu i Chojnicach. W l. 1916–1917 był administratorem parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej Panny i Męczennic w Stężycy, a w l. 1918–1921 w kościele pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie w Pączewie. W l. 1921–1923 pełnił funkcję wikarego w Nowym Mieście Lubawskim w kościele pw. św. Tomasza Apostoła. W l. 1918–1920 wszedł w skład powiatowej Rady Ludowej w Gniewie. W l. 1923–1935 pracował jako katecheta i nauczyciel języka łacińskiego w progimnazjum w Gniewie. W l. 1935–1939 nauczał religii w Gimnazjum i Liceum im. Jana III Sobieskiego w Grudziądzu. Od 1937 do wybuchu drugiej wojny światowej był dyrektorem tej placówki. Po agresji III Rzeszy Niemieckiej na Polskę pracował jako duszpasterz w parafii pw. Wszystkich Świętych w Skórczu, gdzie został aresztowany. Wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, gdzie poniósł śmierć.

1. Mross H., Wierzchowski Fabian Sebastian (1887–1940), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 357.