(ur. 1953)

prawnik, profesor nauk prawnych, specjalizujący się w prawie konstytucyjnym, członek zwykły Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1984 r.

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w 1976 r., w 1983 r. obronił doktorat na temat instytucji prezydenta w II Rzeczpospolitej. W 1991 r. uzyskał habilitację na podstawie rozprawy o prezydencie Republiki we współczesnych Włoszech. Od 2005 r. posiada tytuł profesora nauk prawnych i kieruje Katedrą Prawa Konstytucyjnego na UMK. Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa i Administracji UMK, w l. 1999–2005 oraz 2016–2024. Pełnił także funkcje doradcze i legislacyjne, m.in. jako członek Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz doradca Senatu RP. Jest członkiem licznych towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego i Polskiej Akademii Nauk. Jego badania koncentrują się na współczesnym prawie konstytucyjnym, szczególnie w odniesieniu do instytucji prezydenta RP, Senatu oraz prawa konstytucyjnego porównawczego, ze szczególnym uwzględnieniem Włoch i Watykanu. Był stypendystą MSZ Republiki Włoskiej, LUISS w Rzymie, stypendium Fundacji Rzymskiej Margrabiny J.S. Umiastowskiej i Fundacji Lanckorońskich, stypendium ad personam Przewodniczącego Senatu Republiki Włoskiej.

1. Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, red. S. Kalembka, Toruń 2006, s. 742–743.