(1849-1915)

ksiądz katolicki, proboszcz parafii Wałdowo i Łęck, działacz społeczny, literat, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1915.

Urodził się w 1849 r. w Nowej Wsi Królewskiej w pow. wąbrzeskim. Jego rodzicami byli rolnik Jakub i Katarzyna z Kopczyńskich. Nauki pobierał w Collegium Marianum w Pelplinie oraz chełmińskim gimnazjum. W l. 1869–1872 należał do tajnej organizacji filomackiej. W 1872 r. zdał egzamin dojrzałości. Po studiach i święceniach kapłańskich w Seminarium Duchownym w Pelplinie (1876) pracował w Bawarii (1876–1880), by po czterech latach powrócić do Pelplina. W l. 1880–1884 pracował w kancelarii biskupiej w Pelplinie, a następnie otrzymał w zarząd parafię w Wałdowie (1884–1887). W czasie pełnienia funkcji proboszcza w Łęcku doszło do pożaru plebanii, który strawił praktycznie wszystkie zabudowania (stodołę, stajnie, spichlerz, wozownię) wraz z inwentarzem. Odbudował je na własny koszt. Na przełomie wieków zaangażował się w życie kulturalno-społeczne swej parafii. Działał m.in. w TNT (od 1897 r.) i Stowarzyszeniu „Straż” (1905), wygłaszał odczyty na posiedzeniach Towarzystwa Rolniczo-Przemysłowego w Nowym Mieście Lubawskim itp. Był miłośnikiem historii; w 1903 r. wydał książkę Łąki Bratiańskie. Zmarł w 1915 r. w Toruniu.

1. Mross H., Betlejewski Antoni (1849–1915), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 11.