(1871-1930)

ksiądz katolicki, proboszcz w Sulęczynie, działacz społeczny, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1900–1921.

Urodził się we wsi Słup w pow. grudziądzkim w rodzinie Jana i Anny z domu Jabłońskiej. Jego ojciec był rolnikiem. Po skończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w progimnazjum biskupim (Collegium Marianum) w Pelplinie. W l. 1888–1893 był uczniem Królewskiego Gimnazjum w Chełmnie, gdzie przystąpił do konspiracyjnej organizacji Filomatów Pomorskich. Po złożeniu egzaminu dojrzałości wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Święcenia kapłańskie uzyskał w 1897 r. Pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w Piasecznie, Szczuce, Mszanie, Kościerzynie (w 1905 r. był administratorem), Chmielnie, Łasinie, Stężycy i Luzinie. W l. 1913–1930 był proboszczem parafii pw. Trójcy Świętej w Sulęczynie w pow. kartuskim, organizatorem życia religijnego i społecznego na jej terenie. Był współinicjatorem założenia miejscowej Ochotniczej Straży Ogniowej w 1916 r., a w l. 1918–1920 zasiadał w Powiatowej Radzie Ludowej w Kartuzach. Zmarł w Sulęczynie.

1. Mross H., Wojtaszewski Jan (1871–1930), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 365.