(1888-1939)

ksiądz katolicki, proboszcz w Tymawie, dziekan gniewski, działacz społeczny, nauczyciel, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1914–1921.

Urodził się we wsi Polskie Brzozie w pow. brodnickim w rodzinie Bernarda i Adeli ze Szczepankowskich. Jego ojciec dzierżawił gospodarstwo rolne należące do Kościoła katolickiego. Po ukończeniu szkoły ludowej w l. 1901–1909 kontynuował edukację w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie. W tym czasie związał się z tajną organizacją Filomatów Pomorskich. Po złożeniu egzaminu dojrzałości wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Święcenia kapłańskie uzyskał w 1914 r. i rozpoczął posługę duszpasterską jako wikariusz w Rumii, Rajkowach i Piasecznie. W l. 1919–1923 pracował w kurii biskupiej w Pelplinie, wykładał też język polski w tamtejszym Seminarium Duchownym. Od 1923 r. był administratorem (kuratusem) a następnie proboszczem w parafii pw. św. Michała Archanioła w Tymawie k. Gniewu. W l. 1937–1939 pełnił funkcję dziekana gniewskiego. Dbał o rozwój życia religijnego i organizacyjnego na terenie swej parafii, udzielał się także jako działacz społeczno-gospodarczy, m.in. wchodząc w skład rady nadzorczej Banku Ludowego w Gniewie. Po agresji III Rzeszy na Polskę aresztowany w październiku 1939 r. Zamordowany w masowej egzekucji w Lesie Szpęgawskim. Spoczął we wspólnej mogile ofiar niemieckich.

1. Mross H., Wojtaszewski Kazimierz (1888–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 365.