(1889-1939)

ksiądz katolicki, proboszcz w Pogódkach, nauczyciel, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1928 r.

Urodził się w kociewskiej wsi Rajkowy w pow. tczewskim w rodzinie Brunona, nauczyciela w szkole ludowej, i Marii z domu Ganoza. W l. 1898–1906 uczył się w biskupim proseminarium w Pelplinie (Collegium Marianum), następnie w Królewskim Gimnazjum w Starogardzie, gdzie dołączył do tajnego ruchu Filomatów Pomorskich. W l. 1909–1912 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Kontynuował naukę na szczeblu wyższym w Królewskiej Wyższej Szkole Technicznej w Gdańsku i na Uniwersytecie w Fryburgu Bryzgowijskim w dziedzinie ekonomii. W 1920 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Pelplinie, tam pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz katedralny. W l. 1921–1923 był nauczycielem w Collegium Marianum, kolejno katechetą w Szkole Wydziałowej (średniej) w Pelplinie. W l. 1932–1939 pełnił funkcję proboszcza parafii pw. św. Piotra i Pawła w Pogódkach w pow. starogardzkim. Po ataku III Rzeszy na Polskę i zajęciu Pomorza przez Niemców aresztowany w październiku 1939 r. Rozstrzelany w okolicach Skarszew. Spoczął we wspólnej mogile ofiar niemieckich.

1. Mross H., Wróblewski Alojzy Stanisław (1889–1939) [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 367–368.