(1869-1944)

ksiądz katolicki, proboszcz w Niedamowie i Lipnikach, działacz społeczny i gospodarczy, delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1939.

Urodził się w kaszubskiej wsi Szopa w pow. kościerskim w rodzinie Józefa, nauczyciela w szkole ludowej, i Franciszki z domu Milanowska. W l. 1880–1887 był uczniem progimnazjum biskupiego w Pelplinie (Collegium Marianum). Naukę kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Chojnicach a następnie w Chełmnie. Po złożeniu egzaminów maturalnych w 1890 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. W 1894 r. otrzymał święcenia kapłańskie, a następnie był wikariuszem w Człuchowie i Chełmnie. W l. 1899–1921 pełnił funkcję proboszcza parafii pw. św. Mikołaja w Niedamowie w pow. kościerskim. Rozwijał życie religijne wspólnoty parafialnej, prowadził także aktywną działalność na polu społecznym i gospodarczym. Przyczynił się do powstania Towarzystwa Ludowego i Kółka Rolniczego, promował działalność Towarzystwa Czytelni Ludowych, zasiadał w Prowincjonalnym Komitecie Wyborczym na Prusy Zachodnie. W 1918 r. wszedł w skład Powiatowej Rady Ludowej w Kościerzynie, został też delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu. W 1921 r. otrzymał nominację na proboszcza parafii pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. W 1939 r. po ataku III Rzeszy na Polskę zawieszony w tej funkcji, nadal pracował jako kapłan na terenie swej dawnej parafii. Zmarł w Lipinkach, gdzie został pochowany na miejscowym cmentarzu.

1. Mross H., Wróblewski Franciszek (1869–1944), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 368–369.