(1837-1916)

ksiądz katolicki, profesor Seminarium Duchownego w Pelplinie, proboszcz w Lignowach, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1897–1815.

Urodził się w kociewskiej wsi Gorzędziej w pow. tczewskim w rodzinie Jana, robotnika, i Barbary z Rojewskich. Po ukończeniu szkoły ludowej edukację kontynuował w biskupim progimnazjum w Pelplinie (Collegium Marianum) i Królewskim Gimnazjum w Chełmnie. Egzaminy maturalne złożył w 1862 r. Wyższe studia rozpoczął na Uniwersytecie Wrocławskim i kontynuował je w Münster i Seminarium Duchownym w Pelplinie. Doktorat z teologii obronił w Münster. Święcenia kapłańskie otrzymał w Pelplinie w 1868 r. W l. 1868–1870 był kapelanem biskupa chełmińskiego Jana Nepomucena Marwicza. W l. 1870–1876 pracował jako profesor historii Kościoła w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po zawieszeniu działalności uczelni przez władze pruskie spowodowane polityką kulturkampfu pełnił rolę duszpasterza. Od 1881 r. był proboszczem parafii pw. św. Marcina i Małgorzaty we wsi Lignowy w pow. tczewskim. Zmarł w Lignowach, gdzie został pochowany na tamtejszym cmentarzu katolickim.

1. Mross H., Wygocki Jan (1837–1916), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 371.