(1889-1939)

ksiądz katolicki, nauczyciel, proboszcz w Brzoziu Niemieckim, działacz spółdzielczy, samorządowiec, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1914–1921.

Urodził się we wsi Przytarnia w pow. chojnickim w rodzinie Pawła i Franciszki z domu Rekowskiej. Jego ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego. Po ukończeniu szkoły ludowej uczył się w biskupim progimnazjum Collegium Marianum w Pelplinie. W l. 1907–1910 dzięki stypendium z Towarzystwa Pomocy Naukowej edukację kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Chełmnie. W l. 1910–1914 studiował teologię i filozofię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po otrzymaniu święceń kapłańskich pełnił funkcję wikariusza w Lubawie i Iławie. W l. 1917–1918 był kapelanem wojskowym. Po zakończeniu pierwszej wojny światowej został nauczycielem religii w Lubawie. W l. 1919–1925 był administratorem kościoła św. Marii Magdaleny w Kurzętniku. W 1925 r. mianowany został proboszczem parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Brzoziu Niemieckim. Był członkiem Wydziału Powiatowego w Lubawie i Pomorskiego Sejmiku Wojewódzkiego. Koordynował ruch spółdzielczy w powiecie lubawskim, był też działaczem Stronnictwa Narodowego. Po ataku III Rzeszy Niemieckiej na Polskę aresztowany przez Niemców, rozstrzelany w lesie Bratiańskim w październiku 1939 r., spoczął we wspólnej mogile.

1. Mross H., Zabrocki Stanisław (1889–1939), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 374.