(1865-1938)

ksiądz katolicki, proboszcz w Podgórkach i Nowej Cerkwi, dziekan gniewski, działacz społeczny, członek Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1901–1921.

Urodził się we wsi Bladowo w pow. tucholskim w rodzinie Jakuba i Justyny z domu Szamockiej. Jego ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego. Po ukończeniu szkoły ludowej naukę kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Chojnicach, gdzie uzyskał maturę w 1888 r. W l. 1888–1893 kształcił się w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po otrzymaniu święceń kapłańskich pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w Gniewie, Śliwicach, Świeciu, Niewieścinie, Topolnie, Tyłowie i Podgórkach. Był administratorem parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Grzywnie i Najświętszej Maryi Panny w Kiełbasinie. W l. 1911–1929 był proboszczem w kościele pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Pogódkach, a od 1929 r. w Nowej Cerkwi oraz dziekanem gniewskim. Na obszarze powierzonych mu parafii organizował życie religijne, wspierał także inicjatywy społeczne, m.in. Towarzystwo Ludowe w Pogódkach i Towarzystwa Czytelni Ludowych w powiecie kościerskim. Zmarł w Nowej Cerkwi i został pochowany na tamtejszym cmentarzu.

1. Mross H., Zakryś Stanisław (1865–1928), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 375.