(1875-1945)

ksiądz katolicki, działacz społeczny, proboszcz w Dzierżążnie, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1903–1932.

Urodził się w Łysomicach (pow. toruński) w rodzinie Józefa, nauczyciela, i Rozalii z Kamińskich. Po ukończeniu szkoły ludowej naukę kontynuował w Królewskim Gimnazjum w Toruniu. Po uzyskaniu matury w 1899 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Święcenia kapłańskie uzyskał w 1903 r. Sprawował posługę duszpasterską jako wikariusz w Pelplinie (wikariat katedralny), Kazaniach, Grudziądzu, Chełmży i Chmielnie. W 1910 r. został administratorem parafii pw. Wszystkich Świętych we wsi Wysin w pow. kościerskim. W l. 1911–1916 pełnił funkcję administratora parafii w Stężycy w pow. kartuskim. W l. 1916–1927 był wikarym w kościele pw. Matki Boskiej Różańcowej w Karasinie. Organizował życie religijne powierzonych mu wspólnot, został też prezesem Kółka Rolniczego w Karasinie, a w 1920 r. pierwszym wójtem tamtejszej gminy. W l. 1927–1945 pełnił funkcję proboszcza parafii pw. św. Jakuba Apostoła Starszego w Dzierżążnie. Aresztowany przez Niemców w 1939 r. został zwolniony z więzienia i mimo zakazu pełnił posługę duszpasterską podczas okupacji. Zmarł 1945 r. Pochowany na cmentarzu w Dzierżążnie.

1. Mross H., Zapałowski Edmund (1875–1945), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 375–376.