(1886-1936)

ksiądz katolicki, proboszcz w Zwiniarzu, działacz społeczny, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1913–1921.

Urodził się we wsi Grabowo (pow. starogardzki) w rodzinie Augustyna i Marianny z domu Lohns. Był drugim z czworga synów tego małżeństwa. Ojciec był właścicielem gospodarstwa rolnego i kołodziejem. Po ukończeniu szkoły ludowej dzięki stypendiom Towarzystwa Pomocy Naukowej naukę kontynuował w Collegium Marianum w Pelplinie i w Królewskim Gimnazjum w Wejherowie. W 1907 r. zdał egzamin maturalny i rozpoczął studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Pelplinie. W 1911 r. uzyskał święcenia kapłańskie. W l. 1911–1923 pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w Wejherowie, Wąbrzeźnie, Śliwicach, Świeciu i Pogódkach. W 1923 r. został mianowany rektorem (kuratusem) kościoła pw. św. Mikołaja w Starych Polaszkach (pow. kościerski). Przyczynił się tam do ożywienia religijnego ruchu organizacyjnego. W l. 1828–1931 pełnił funkcję proboszcza w Zwiniarzu (pow. lubawski). Choroba płuc (gruźlica) w znaczący sposób ograniczała jego aktywność na polu organizacyjnym. Zmarł w Gdyni i tam został pochowany na cmentarzu w Orłowie.

1. Mross H., Zegarski Stanisław (1886–1936), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 377–378.

2. Fot. ze zbiorów rodzinnych.