(1889-1934)

ksiądz katolicki, proboszcz w Pruszczu k. Tucholi oraz w Osiu, nauczyciel, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu od 1920 r., członek dożywotni Towarzystwa.

Urodził się w Chełmży w rodzinie nauczyciela Pawła i Józefy z domu Kowalewskiej. Po ukończeniu miejscowej szkoły ludowej rozpoczął naukę w Królewskim Gimnazjum w Toruniu, gdzie w 1907 r. uzyskał świadectwo dojrzałości. Rozpoczął studia filologiczne na Albertynie w Królewcu w dziedzinie języków starożytnych. Naukę przerwała choroba. Edukację kontynuował w Seminarium Duchownym w Pelplinie, gdzie święcenia kapłańskie uzyskał w 1913 r. Do wybuchu pierwszej wojny światowej pracował jako wikariusz w Sopocie i Brusach. Następnie służył jako kapelan wojskowy w armii pruskiej. Po wojnie kontynuował pracę duszpasterską w Wabczu i Koronowie. Po 1920 r. był także nauczycielem języka łacińskiego i religii w Miejskim Gimnazjum (Czteroklasowej Szkole Średniej) w Koronowie. W 1928 r. został mianowany proboszczem w kościele pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pruszczu w pow. tucholskim, gdzie przyczynił się do odbudowy zniszczonej w wyniku pożaru świątyni. W l. 1931–1934 r. sprawował funkcję proboszcza w Osiu. Zmarł w wyniku zawału serca w czasie letniej kąpieli w rzece. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Osiu.

1. Mross H., Żelazny Marceli (1889–1934), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 384.