(1859-1928)

ksiądz katolicki, kapelan wojskowy, proboszcz w Kowalewie, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1916–1925.

Urodził się we wsi Słup (pow. grudziądzki) w rolniczej rodzinie Jakuba i Joanny z domu Krauze. W czasie nauki w Królewskim Gimnazjum w Chełmie związał się z konspiracyjnym towarzystwem Filomatów Pomorskich. Egzamin dojrzałości uzyskał w 1884 r., po czym rozpoczął studia na uniwersytecie w Würzburgu. Naukę kontynuował w Seminarium Duchownym w Monachium. Studia teologiczne w Bawarii wynikały z faktu zamknięcia Seminarium w Pelplinie w wyniku prowadzania przez rząd pruski antykatolickiej polityki w ramach kulturkampfu. W 1887 r. uzyskał święcenie kapłańskie i rozpoczął pracę duszpasterską. Jako wikariusz pracował w Lubiewie, Gdańsku, Wejherowie, Oksywiu i Toruniu. W l. 1895–1915 był kapelanem przy armii pruskiej w Toruniu i Metzu. Nauczał także religii w Królewskim Katolickim Seminarium Nauczycielskim w Toruniu i Szkole dla Dziewcząt w Toruniu. W 1915 r. objął parafię pw. św. Mikołaja w Kowalewie, w l. 1917–1927 był dziekanem golubskim. Zmarł w Kowalewie, gdzie został pochowany.

1. Mross H., Ziętarski Teodor (1859–1928), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 381.
2. Walkusz J., Duchowieństwo katolickie diecezji chełmińskiej 1918–1939, Pelplin 1992, s. 208.