(1884-1931)

ksiądz katolicki, filomata pomorski, działacz społeczny, samorządowiec, członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego w Toruniu w l. 1914–1921.

Urodził się we wsi Mikołajki w powiecie lubawskim w rodzinie rolnika Józefa i Julianny z Wrzesińskich. Po ukończeniu progimnazjum w Nowym Mieście Lubawskim edukację na szczeblu gimnazjalnym kontynuował w Wejherowie i Chojnicach. W czasie nauki w szkole średniej związał się z patriotycznym ruchem młodzieżowym – Filomatami Pomorskimi. W l. 1909–1914 studiował teologię w Seminarium Duchownym w Pelplinie. Po uzyskaniu święceń kapłańskich w l. 1914–1915 pracował jako wikariusz w Górznie, Rumianie i Borzyszkowach. W 1915 r. powołany do armii pruskiej, służbę odbywał jako sanitariusz, m.in. w obozie jenieckim w Czarnem. W l. 1919–1923 był wikariuszem w parafii pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Pruszczu w dekanacie tucholskim. W 1922 r. został dyrektorem Domu Księży Emerytów w Zamartem, a następnie w l. 1924–1924 został rektorem (kuratusem) kościoła w Kiełpinach. W czasie panowania pruskiego prowadził ożywioną pracę o charakterze oświatowym, był członkiem powiatowego komitetu Towarzystwa Czytelni Ludowych w Tucholi. Po odzyskaniu niepodległości został prezesem Kółka Rolniczego w Kiełpinach oraz sprawował mandat radnego Sejmiku Powiatowego w Działdowie. Był też prezesem okręgu Związku Kapłanów „Unitas” diecezji chełmińskiej w Lidzbarku. Zmarł z powodu przewlekłej choroby, pochowany na cmentarzu w rodzinnych Mikołajkach. 

1. Mross H., Ziółkowski Jan Leon (1884–1931), [w:] Słownik biograficzny kapłanów diecezji chełmińskiej wyświęconych w latach 1821–1920, Pelplin 1995, s. 381–382. 

2. Walkusz J., Duchowieństwo katolickie diecezji chełmińskiej, Pelplin 1992, s. 179.