(1886-1939)

ziemianka, działaczka społeczno-polityczna, członkini zwyczajna TNT w l. 1913-1918, od 1918 r. członkini dożywotnia

Urodziła się 25 VIII 1886 r. w Przeworsku (pow. łańcucki), jako córka Andrzeja Lubomirskiego i Eleonory z Hussarzewskich. Odebrała staranne wykształcenie domowe, studiowała na uniwersytecie w Monachium. Po ślubie w 1910 r. ze Stanisławem Sierakowskim zamieszkała w Waplewie Wielkim (pow. sztumski). Zaangażowana działaczka oświatowa, prezeska komitetu Towarzystwa Czytelni Ludowych na Powiślu. Aktywnie włączyła się w akcję plebiscytową w 1920 r. Później działała w Związku Polaków w Prusach Wschodnich oraz szeregu organizacji kobiecych i oświatowych, wspierając materialnie również inne polskie organizacje w Niemczech. W 1933 r. przeniosła się z rodziną do Polski, na krótko do Poznania, później do Torunia, by wreszcie osiąść w jednym z majątków męża, w Osieku pod Rypinem (obecnie pow. brodnicki). Została zamordowana przez Niemców jesienią 1939 r. w więzieniu rypińskim.

1. Mroczko M., Sierakowska Helena, [w:] Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego, T. 4, red. Z. Nowak, Gdańsk 1997, s. 208.

2. Oracki T., Sierakowska Helena, [w:] Polski słownik biograficzny, T. 37, z. 3, red. H. Markiewicz, Warszawa-Kraków 1996-1997, s. 253-254.

3. Rzyska-Laube D., Zbiory artystyczne polskich ziemian na Pomorzu Nadwiślańskim od końca XVIII wieku po czasy dzisiejsze, Gdańsk 2022, s. 94.

4. Fot. ze zbiorów Muzeum Tradycji Szlacheckiej w Waplewie Wielkim